منافعِ ملی

پیرامون مهم‌ترین مخاطرات تهدیدکننده‌ی منافع حیاتی و منافع ملی ایران

هم‌میهنان و یاران هم‌اندیش :
میهن ما در سال 1393 با مخاطرات فزایندهای که بیشینه‌ی آن ناشی ازعمل‌کرد نادرست دولت حاضر می‌باشد ، روبروست . از این رو ، پاسداری از  منافع حیاتی و ملی ،‌هوشیاری بیش‌تر ، تلاش افزون‌تر و چشم‌ها و گوش‌های بازتری را می‌طلبد .
 باید از دام‌هایی مانند « مرحله‌ی دوم یارانه‌ها ؛ سبدکالا ( سبدگدایی) و... »که برای انحراف افکارعمومی از اصلی‌ترین مسایل کشور ،گسترده و می‌گسترانند ،‌هوشیارانه گذر کرد و فارغ از جنجال‌ها و جنجال‌آفرینی‌ها  ، در هرحال منافع حیاتی و منافع ملی را در برابر دیدگان داشت . مهم‌ترین مخاطراتی که منافع حیاتی و ملی ما را تهدید می‌کنند ، عبارت‌اند از :

• نهایی سازی قرارداد غیرقانونی ژنوچای ( ترکمان‌چای ژنو ) از سوی دولت جمهوری‌اسلامی . این قرارداد ( ژنوچای ) ، مغایر با اصول حاکمیت ملی ، منافع ملی و نیز مغایر با اصول متعدد قانون اساسی جمهوری اسلامی ، از جمله اصول هفتادوهفتم ، بکصدوبیست و پنجم ، یکصدوپنجاه وسوم می‌باشد . از این رو ، این قرارداد به‌دلیل مغابرت باقانون اساسی جمهوری اسلامی ، هیچ‌گونه تعهد و الزام بین المللی برای ملت ایران در بر ندارد و تنها برای آمران و عاملان آن تعهد بین‌المللی ایجاد می‌کند . دولت جمهوری اسلامی با دستینهکردن قرارداد ژنوچای ( گام مشترک ) که قرار است در سال 1939 نهایی گردد ، همه‌ی دست آوردهای مردم و ملت ایران در زمینه‌ی صنایع هسته‌ای را هم‌راه با خون ریخته شده‌ی شهیدان در این راه ، به «‌ثمن بخس » تسلیم استعمارگران و زورگویان جهانی کرد .

• سهم ایران از دریای مازندران برپایه‌ی دو قرارداد 1921 و 1940 میان دولت شاهنشاهی ایران و دولت اتحادجماهیر شوروی سوسیالیستی ، پنجاه درصدو به‌گونه‌ی مشاع  می‌باشد . پذیرش سهم کم‌تر از 50 درصد  ، در حکم تجزیه‌ی ایران است که بر پایه‌ی اصول قانون اساسی جمهوری اسلامی ، ناشدنی است .اصل هفتادوششم قانون اساسی جمهوری اسلامی صراحت دارد :
« هرگونه تغییر در خطوط مرزی ممنوع است [ که این امر پهنه‌های مشاع را نیز در بر می‌گیرد ] مگر اصلاحات جزئی با رعایت مصالح کشور                 به‌شرط این‌که یک‌طرفه نباشد و به‌استقلال و تمامیت ارضی کشور لطمه نزند و به تصویب چهار پنجم مجموع نمایندگان مجلس شورای اسلامی برسد » .
بدین سان پذیرش سهم کمتر از 50درصد در دریای مازندران در حکم تجزیه است و با توجه به مغایرت آشکار باقانون اساسی‌جمهوری اسلامی ، هیچ‌گونه تعهد و الزامی را برای مردم و ملت ایران ایجاد نمی‌کند و تنها موجد تعهدات بین المللی برای آمران و عاملان آن می‌باشد .

• دفاع از هم‌‌‌‌میهنان و هم‌‌‌خانمانان بحرینی ، از خویش‌کاری های اصلی دولت جمهوری اسلامی است . سکوت روحانیت شیعه در سال 1349 در برابر تجزیه‌ی بحرین ، ادامه‌ی سکوت پس از پیروزی انقلاب و نیز در این مرحله که بیش از دوسال از خیزش همه‌جانبه‌ی مردم بحرین برای طرد و نفی دستگاه جبار حاکم و نیز حامیان منطقه‌ای آن می‌گذرد ، قابل پذیرش نیست .

• زبان فارسی به‌عنوان زبان رسمی کشور « روان ملت ایران »‌ است . زبان فارسی در بیرون از مرزها از هیچ حمایت دستگاه‌‌های مسئول برخوردار نیست و درون مرزها از سوی صدا و سیمای جمهوری اسلامی ( البته باپول ملت ایران ) مورد تهاجم سخت قرار گرفته است . گرچه سخن بر سر دفاع از زبان فارسی بسیار است ؛ اما تخریب زبان فارسی هم چنان ادامه دارد .

• تعیین معاون اقلیت ها و قومیت ها از سوی رییس جمهور اسلامی وپررنگ کردن مساله‌ی تیره‌های ایرانی و « قومیت سازی »‌ گام  برداشتن در راه تجزیه‌ی ایران بر پایه‌‌ی الگوهای ساخته و پرداخته‌ی استعمار در جهان امروز ، از قبرس گرفته تا اوکراین می‌باشد . گزینش رییس پیشین وزارت اطلاعات به‌این سمت و امنیتیکردن کامل مساله ، پویندگان راه یگانگی و سرافرازی ملت ایران را از بازگوکردن حقابق نمی‌ترساند و آنان را ازخویش‌کاری اصلی که دفاع از تمامیت ارضی و یک‌پارچگی سرزمینی ایران است ، باز نمی دارد .
• « ‌شیرین کردن قراردادهای نفتی » چیزی جز دورزدن اصل ملی کردن صنایع نفت در سرتا سر کشور و روی‌آوری به الگوهای مورد نظر امپریالیسم و استعمار جهانی برپایه‌ی الگوی عربستان سعودی نیست . در کنار تلاش برای بر باد دادن دست آوردهای هسته‌ای ، قرار است که برپایه‌ی « شیرین کردن قراردادهای نفتی » ( البتهشیرینی، به‌کام دشمنان ملت ایران ) دست‌آوردعظیم ملت ایران در مبارزه‌ی شکوه‌مند برای ملی‌کردن صنایع نفت در سرتاسر کشور نیز قربانی گردد . البته پذیرش داوری دادگاه بین المللی لاهه در مساله‌ی قرارداد فسادآلود و ضدمنافع ملی«کرسنت » نیز در این راستا می‌باشد .

اما در میان همه‌ی مخاطرات عظیمی که ملت ایران را دربر گرفته است ، پان ایرانیست‌ها ،‌ناسیونالیست‌ها ، نیروهای ملی‌گرا و همه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ایران پرستان و میهن‌‌‌دوستان ، باهمه‌ی توان ، از تمامیت ارضی و یک‌‌پارچگی و منافع حیاتی و ملی ایران ، دفاع کرده و خواهند کرد و اجازه نخواهند داد که کوچک ترین خللی بر حاکمیت ملی ، تمامیت ارضی ، منافع حیاتی و منافع ملی ایران وارد گردد . ایدون باد .
پاینده ایران
هشتم فروردین ماه 1392

+ منافعِ ملی ; ٥:۱٢ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۳/۱/۸
comment دیدگاه‌ها ()